Breaking News
Home / کارآموزی / كارآموزی بتن

كارآموزی بتن

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 كارآموزی بتن دارای 42 صفحه می باشد و دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد كارآموزی بتن  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

فهرست مطالب
آشنایی كلی با مكان كار آموزی:    4
ارزیابی بخش های مرتبط با رشته علمی كارآموز:    4
آماده ساختن محل اجرای ساختمان :    4
پیاده كردن نقشه:    5
پی (فونداسیون:(    5
انواع پی‌های سطحی :    6
بتن مگر(بتن نظافت):    8
آرماتوربندی:    8
قالب‌بندی:    9
قالب‌بندی آجری :    9
قالب‌بندی چوبی :    9
قالب بندی فلزی:    10
اقسام قالبها:    10
فشار بتن بر روی قالب:    10
بتن :    11
مصالح تشكیل دهنده بتن:    11
انواع بتن:    13
اختلاط بتن:    14
روشهای ساخت و تولید بتن:    15
ویبره نمودن بتن:    19
صفحه ستون:    20
اتصالات :    23
اتصال به وسیله جوشكاری:    23
جوشكاری :    23
وظایف روكش:    28
برپاسازی اسكلت:    29
سقف تیرچه بلوك :    30
تیرچه :    30
بلوك :    31
ماشین آلات مورد استفاده در كارگاه :    35
سیلوهای ذخیره سیمان :    36
پمپهای بتن:    36
نتیجه گیری:    37

 

آشنایی كلی با مكان كار آموزی:
قرارداد این پروژه 300 واحدی  كوثرفرهنگیان نهاوند با كارفرما ؛ تعاونی مسكن كاركنان شهرداری نهاوندوتعاونی مسكن فرهنگیان نهاوند و شركت ساختمانی سالاربتن نهاوند بسته شده است و دستگاه نظارت معاونت فنی شهرداری نهاوند می باشد. پروژه فوقق شامل 5 بلوك اسكلت فلزی می باشد كه هر بلوك شامل 5 طبقه مسكونی و یك طبقه  پاركینگ می باشد هر بلوك قرینه بوده و هر قسمت بطور مجزا دارای راه پله و آسانسور است. مساحت هر بلوك حدودا 700 متر مربع می باشد. هر بلوك دارای 57 ستون بوده كه 18 صفحه ستون آن 4 بولتی و بقیه 10 بولتی می باشد.  نوع سقف بكار رفته در پروژه فوق تیرچه بلوك بوده و پروفیل ستونها دوبل و پروفیل تیرها دوبل و تك لانه زنبوری می باشد. دارای ماشین آلاتی چون؛ بچینگ پلانت (Baching Plant ) ، پمپ بتن، بتن یر، دامپر و… می باشد. نوع خاك موجود در محل بیشتر از نوع خاك دستی و آهكی بوده و چون مقاومت مورد نظر را دارا نبود در برخی از بلوكها حتی تا 5 متر مجبور به خاك برداری شده و محل خاكبرداری شده را با ریختن خاك بصورت لایه لایه و كوبیدن آن پر كردند تا به مقاومت مورد نظر دست پیدا كنند.  بلوكهایی كه در مجاورت یكدیگر قرار دارند درز انقطاعی حدود 10 سانتی متر بكار برده شده تا در هنگام وقوع زلزله اثرات ضربه یكدیگر را خنثی كنند چون درز انقطاع مانع از ضربه خوردن ساختمان توسط ساختمان مجاور می شود. در ضمن بدلیل وسعت زیاد محل پروژه كلیه عملیات ساخت بتن، تیر چه، آماده كردن ستونها و تیرها و دپو كردن مصالح در آنجا انجام می شد.
ارزیابی بخش های مرتبط با رشته علمی كارآموز:
آماده ساختن محل اجرای ساختمان :
محل اجرای پروژه بر حسب موقعیت خاص خود ممكن است دارای عوارض و اضافاتی باشد كه لازم است قبل از شروع كار و در رابطه با نیازهای پروژه آماده گردد. ابتدا باید محوطه پاكسازی شود. بعنوان مثال چنانچه محوطه دارای درخت و گیاهان و خار و خاشاك و نظایر آن باشد و یا دارای پستی و بلندیهای زیاد باشد كه امكان حركت در كارگاه را سلب نماید و یا احتیاج به خاكبرداری و خاكریزی داشته باشد ابتدا بایستی این گونه موانع را بر طرف كرد. در پروژه فوق بدلیل مسطح بودن محل فقط خاكبرداری و خاكریزی شد.
پیاده كردن نقشه:
اوّلین كاری در این زمینه انجام می‌شود ایجاد یك خط مبنا است تا بتوان تمامی نقشه ساختمان را به كمك آن پیاده كرد. موقعیت این خط باید به روشنی در محل ساختمان مشخص شود تا بتوان در هر زمان دلخواه مجدداً  آن را ایجاد كرد. برای اندازه‌گیری در محل ساختمان باید از متر فلزی استفاده شود. پس از ایجاد مبنا و علامت‌گذاری، خطوط اصلی ساختمان را پیاده كرد. هر یك از گوشه‌ها با یك میخ چوبی قوی علامت‌گذاری می‌شود حال باید به بررسی زوایای قائمه و درستی طول خطوط رسم شده پرداخت. برای كنترل زوایای قائمه رسم شده چندین روش وجود دارد.
پس از آن كه پیاده كردن خطوط اصلی ساختمان به پایان رسید و كار كنترل نیز انجام شد، خركهای نقطه‌گیر نصب می‌شوند. این خركها خارج از مكان پی‌های فونداسیون مستقر می‌شوند تا موقعیت پی‌ها، فونداسیون و دیوارها را مشخص كنند. نكته بسیار مهم این است كه تمامی سطوح یك ساختمان نسبت به یك نقطه ثابت كه منبا خوانده می‌شود در نظر گرفته شوند. این نقطه اكنون باید ایجاد شده باشد و در هر مكانی كه امكان‌پذیر بود این نقطه را باید با Benck-mark مرتبط ساخت.
پی (فونداسیون:(
قسمتی از ساختمان است كه در زیر ساختمان قرار دارد و بارهای وارد از طرف ساختمان را از ستونها  می‌گیرد و به خاك اطراف منتقل می‌نماید. در حقیقت پی را در ساختمان می‌توان به ریشه درخت تشبیه نمود. پی باعث تعادل ‌سازه می‌شود. اكثر پی‌های ساختمانی از جنس بتن مسلح می‌باشند. زیرا بتن مانند یك توده سنگی عمل می‌كند و مقاومت بسیار خوبی در مقابل فشار از خود نشان می‌دهد.
پی‌ها را به دو نوع سطحی و گسترده می‌توان طبقه‌بندی نمود. اگر لایه خاك با مقاومت كافی در اعماق كم در دسترس نباشد لازم است با استفاده از شالودهای عمیقی (شمعی) نیرو را به لایه‌های محكم واقع در اعماق پائین منتقل نمائیم.
اگر خاك با مقاومت مطلوب در عمق كم در دسترس باشد كافی است نیروها را با استفاده از شالوده‌های سطحی گسترده نمائید.
انواع پی‌های سطحی :
1-    پی تكی (منفرد):
اگر بار ستون كم باشد و مقاومت مجاز بالا باشد از این پی استفاده می‌شود. به طور كلی می‌توان گفت اقتصادی‌ترین نوع پی، پی تكی است. پی مقرر می‌تواند به شكل مربع، چند ضلعی منتظم و دایره یا هر  شكل غیر منظم دیگری باشد.
2-    پی مركب :
 زمانیكه از نظر قوانین ملكی تجاوز از محدود زمین مجاز نباشد ابعاد پی نمی‌تواند از بر‌ستون خارجی تجاوز نماید بنابراین استفاده از پی‌های منفرد به علت برون محوری زیاد بار نسبت به مركز هندسی پی دچار اشكالاتی می‌شود. و نیز زمانیكه دو پی متعدد با هم همپوشانی داشته باشد از پی مركب استفاده می‌شود.
3-    پی نواری :
  چند ستون كه تقریباً روی یك محور قرار دارند پی آنها به صورت نوار درمی‌آید كه به این پی، پی نواری گفته می‌شود.
4-    پی مشبك :
 اگر در دو جهت پی نواری داشته باشیم پی به وجود آمده پی مشبك را تشكیل می‌دهد.
5-    پی گسترده :
این پی به صورت گسترده در زیر سطح ساختمان قرار  می‌گیرد. و در محل‌هایی از این پی استفاده می‌شود كه سطح آبهای زیرزمینی بالاست و یا خاك زیرساختمان ست است. و نیز در مورد ساختمانهای بسیار بلند وقتی بارهای وارد برساختمان بسیار زیاد است و مقاومت زمین كم است جهت انتقال بار به خاك در تمام سطح زیر ساختمان را پی گسترده می‌سازیم.
در ساده‌ترین حالت پی گسترده به صورت یك دال تخت وارونه می‌باشد. به خاطر صرفه‌جویی در حجم بتن گاهی پی‌های گسترده را به صورت دال تیردار وارونه می‌سازند. در این حالت با توجه به تیرهایی با سختی زیاد كه در دو امتداد متعامد مابین ستونها وجود دارد از ضخامت دال موجود در فاصل تیرها كاسته می‌گردد.
6-    پی غوطه‌ور :
 اگر در پی گسترده وزن خاك برداشته شده مساوی وزن ساختمان مورد احداث گردد و در روی پی مجدداً خاك ریخته نشود بلكه فضای خاكبرداری شده به عنوان زیرزمین یا فضای خالی مرده مورد استفاده قرار می‌گیرد هیچگونه اضافه تنشی به خاك زیر پی اعمال نمی‌شود به چنین وضعیتی، پی غوطه‌ور گفته می‌شود.
7-    پی كلاف شده :
 شناژ یا كلاف به معنی زنجیر است و اصطلاح آن به این دلیل است كه فوندانسیونها را به هم وصل می‌نماید. شناژها به دلیل یكنواخت كار كردن پی‌ها و تقسیم فشار وارد به پی و به تمام سطوح به طوری كه فشارها و كشش‌ها در سطح زمین ساختمان یكسان پخش شود استفاده می‌شوند. به طور كلی می‌توان گفت هرگاه پی‌های منفرد توسط تیرهایی از بتن آرمه به یكدیگر متصل  و كلاف گردندپی راكلاف (شناژ) شده می‌نامیم.
شایان ذكر است پی شناژ شده برای مناطق زلزه‌خیز بسیار مناسب است.
8-    پی شمعی :
 در مواردیكه ظرفیت باربری خاك زیر پی ضعیف باشد در  زمینهایی همچون خاك رس نیمه سخت، انقباض‌پذیر كه احتمال حركات زمینی قابل توجهی وجود دارد یا در مكانهایی كه عمق پی باید از   2m بیتشر باشد اغلب استفاده از پی‌های شمعی اقتصادی‌تر است. شمع ستون بتنی است كه به شكل در جا با كوبیدن در داخل زمین قرار می‌گیرد تا بارها را از میان خاكهای دارای ظرفیت باربری ضعیف به جای پایدارتر زیرین منتقل ساخت.
شمعها تكیه‌گاه نیروهای بتن مسلحی را تشكیل می‌دهند كه دیوارهای باربر بر روی آنها ساخته می‌شوند و به سبب خاكهای رسی انقباض پذیرساختمانهای كوچكی كه بر روی این خاكها بنا می‌شوند و به خاطر وجود درختان مجاور با قطع درختان تغییرات حجیم قابل توجهی تا عمق معین ازخاك زیرین رخ می‌دهد. اغلب استفاده از یك مجموعه شمعهای كوتاه جهت پی‌های ساختمانی كاری اقتصادی است.
?در پروژه ای كه بنده در آن حضور داشتم بدلیل مساحت زیاد هر بلوك و (سنگین بودن ساختمان) و مقاومت در نظر گرفته شده كم خاك برای طراحی (1.5t/m3)
از فنداسیون گسترده (رادیوژنرال) استفاده شده است. ارتفاع فنداسیون از كف 90 سانتی متر می باشد.
بتن مگر(بتن نظافت):
قبل از اجرای عملیات آرماتوربندی و قالب‌بندی روی بستر خاكی تسطیح شده، یك بتن كم عیار غالباً با عیار  150kg/mبه ضخامت 10cm ریخته می‌شود كه به آن بتن مگر گفته می‌شود. بتن مگر یك بتن نظافت است و با توجه به ایجاد سطح صاف برای پیاده كردن محور ستونها و همچنین تداخل خاك به بتن پی استفاده از آن توصیه می‌شود در ضمن در صورت ریختن بتن مگر، می‌توان از پوشش بتن روی میلگردهای تحتانی كاست.
آرماتوربندی:
برای مسطح نمودن بتن و مقابله با نیروهای كششی وارد به بتن از آماتور استفاده می‌شود.  آرماتورهای موجود در بازار از نوع  AIII,AII,AIمی‌باشند كه طراح یكی از این نوع را مورد استفاده قرار می‌دهد. و نیز دو نوع آرماتور ساده و آجدار موجود می‌باشد. كه برای چسبندگی بهتر با بتن از نوع آجدار استفاده می‌شود. آرماتور بند طبق نقشه جزئیات فونداسیون و طول آرماتورها و قطر آنها را از قبل آماده می‌كند و توسط سیمهای مفتولی نازك آنها را به یكدیگر اتصال می‌دهد. پوششی بتنی در كف  روی آرماتورهای قرار می‌گیرد بنابراین آرماتورهای را حدود   5cmاز كف فاصله می‌گذاریم. و از بغل نیز  5cm پوشش برای آرماتورها در نظر می‌گیریم.
?در پروژه فوق نحوه بستن آرماتورهای فنداسیون بدین گونه بود كه ابتدا روی سطح بتن مگر میلگردهای ? 20 را به فواصل 10 سانتی متر ودر گاهی 5 سانتی متر (بدلیل بار زیاد ستون) در دو جهت عمود بر هم روی یكدیگر قرار می دادند (یك جهت را روی جهت دیگر قرار می دادند) و با سیم مفتول فولادی به هم متصل و محكم می كردند و سپس از میلكردهای عمودی در قسمت كناری استفاده می كردند و آرماتور بندی قسمت بالایی را نیز به مشابه قسمت پایین به هم می بستند و برای جلوگیری از فرو رفتن میلگردهای بالایی در هنگام راه رفتن بر روی آنها از میلگردهایی به نام خرك به فواصل 1-1.5m استفاده می كردند. در ضمن آرماتورهای بكار رفته در بولتها ?30 برای صفحات 10 بولتی و ?20  برای صفحات 4 بولتی می باشد كه این بولتها حدود 13cm رزوه شده كه طول قسمت عمودی 105cm و قسمت افقی 45-52cm می باشد كه این بولتها توسط مفتولهای فولادی به میلگردهای فنداسیون متصل می شوند. كار بستن میلگردهای فنداسیون در یكی از بلوكها توسط كارگران در تاریخ 31/5/85 شروع و در تاریخ 4/6/85 به پایان رسید.
قالب‌بندی:
چون بتن در ابتدا حالت خمیری داشته جهت دستیابی به شكل مورد نظر سازه باید بتن را پس از ساخت در قالنهایی كه طبق نیاز نقشه تدارك دیده شده اند ریخت تا بتن پس از گرفتن و سخت شدن شكل مورد نظر را پیدا كند. هزینه قالببندی یكی از اقلام عمده هزینه در ساختمانهای بتنی می باشد بطوریكه حدود 20 تا 40% هزینه كل ساختمان را هزینه های مربوط به قالببندی ساختمان تشكیل می دهد. قالب‌بندی به این منظور صورت می‌گیرد كه با نصب آرما توربندی و بتن‌ریزی در آن شكل مورد نظر با مقاومت مشخص ایجاد شود.
جنس قالب:
قالبها عمدتا یا از چوب تهیه می شوند و یا از فلز، و قالب فلزی معمولا گرانتر از قالب چوبی است ولی در مواردی كه چندین ساختمان مشابه را بخواهند بتن ریزی كنند قالبهای فلزی مقرون به صرفه خواهند بود.
قالب‌بندی آجری :
 طبق نقشه فونداسیون، ابتدا فونداسیون بر روی زمین مشخص می‌شود و بسته ‌به ارتفاع فونداسیون، شناژ توسط آجر و ملات قالب‌بندی انجام می‌گیرد و برای این كه بتن صاف باشد از پلاستیك مخصوص كه به صورت توپی موجود است استفاده می‌شود.
قالب‌بندی چوبی :
 این قالبها معمولیترین نوع قالبها هستند. مزیت قالب چوبی در صرفه سادگی حمل و نقل، سادگی ساختن و قابل استفاده بودن برای اشكال متنوع می باشد. تخته چند لایی ماده متداولی است كه برای قالب‌بندی فنداسیون، دیوار و…مورد استفاده قرار می‌گیرد. اما لبه و گوشه‌های آن آسیب‌پذیر است. بدین جهت صفحات و قالبهای دیوار به صورت قاب‌بندی شده ساخته می‌شود. بدین ترتیب كه پوشش تخته چند لایی بر روی كلاف‌بندی چوبی قرار می‌گیرد و به پشت‌بندهای عمودی پیچ می‌شود.
قالب بندی فلزی:
 از قالبهای فلزی وقتی استفاده می شود كه قالب به مقاومت بیشتری نیاز داشته باشد و یا اینكه تعداد زیادی از قسمتهای مشابه ساخته شود و یا اجزاء ساختمان تیپ بوده و تكرار گردد. مورد استفاده از این قالبها عمدتا در ساخت جداول پیاده روها ، المانهای پیش ساخته بتنی در ساختمانهای پیش ساخته و یا پلها می باشد.
اقسام قالبها:
1-    قالب پی.
2-    قالب دیوارها.
3-    قالببندی ستونها.
4-    قالب تیر و سقف.
فشار بتن بر روی قالب:
فشار وارده از طرف بتن تازه به قالب به وسیله اكثر عوامل زیر متاثر می گردد:
1-    سرعت ریختن بتن در قالب.
2-    حرارت بتن تازه.
3-    وزن مخصوص بتن.
4-    روش تراكم بتن در قالب.
5-    عمق محل قرار گیری بتن.
? در پروژه فوق قالبهای مورد استفاده در فنداسیون از نوع قالبهای فلزی و در ابعاد و اشكال مختلف بوده كه پس از اتمام ارماتور بندی ابتدا قالبها را توسط روغن سوخته چرب كرده تا در هنگام باز كردن قالبها بتن به سطح قالب نچسبیده و قالب به راحتی جدا شود سپس قالبها را توسط دو میلگرد قوی یكی در قسمت بالایی قالب و دیگری در قسمت پایین قالب كه بصورت سرتاسری می باشند و سیم مفتولهای فولادی ضخیم به میلگردهای فنداسیون متصل می كردند بدین صورت كه سیم مفتولهای فولادی را به دور میلگردهای پشت قالبها بسته و از درز میان قالبها مفتولها را عبور داده و به میلگردهای فنداسیون محكم می بستند. در ضمن پس از اتمام عملیات بتن ریزی قالبها را پس از دو روز باز می كردند.
بتن :
بتن مصالحی شبیه به سنگ است كه از گرفتن مخلوط مناسبی از سیمان، شن، ماسه و آب در درون قالبی با شكل و ابعاد مورد نظر به دست می‌آید. توده اصلی بتن مصالح سنگی درشت و ریز (شن و ماسه) می‌باشد. فعل و انفعال شیمیایی بین سیمان و آب كه به صورت شیوه‌ای اطراف مصالح سنگ را پوشانیده است باعث یكپارچه شدن و چسبیدن مصالح سنگی به یكدیگر می‌شود. برای ایجاد و اكنش شیمیایی در سیمان مقدار آب محدودی لازم است زیرا آب مصرفی در تركیب بتن همیشه به مراتب بیشتر از آن است. این آب اضافی ایجاد كارپذیری لازم در بتن برای پر كردن كامل كلیه زوایای قالب و دور گرفتن كلیه میلگردهای سطح خنك كننده می‌باشد.
ملاحظات طراحی، مصالح مصرفی در ساخت بتن باید طوری انتخاب شوند كه ضوابط طراحی از نظر ایمنی، عملكرد سازه‌ای، پایایی و شكل ظاهری سازه با توجه به شرایط محیطی تأمین شود.
مصالح تشكیل دهنده بتن:
1-    سیمان:
مهمترین جزء متشكله بتن بوده و اغلب در كیسه های پنجاه كیلویی یا بصورت توده شده (فله) به كارگاه حمل می شود. مطلوبترین خواص بتن كه آنرا برای ساخت بتن مناسب می سازد عبارتند از: ریزدانه بودن سیمان، محدود بودن آهك نسبت به سایر اجسام موجود در آن، تاب فشاری مورد قبول، وزن مخصوص 3 تا 2/3 و زمان گیرایی سیمان حدودا پس از یك ساعت آغاز و دوازده ساعت ادامه دارد. انبار كردن سیمان باید به نحوی باشد كه رسیدن سیمان جدید به انبار از یك طرف بوده و مصرف سیمان از سمت دیگر انجام گردد زیرا هم سیمان تازه رسیده و گرم بهتر است بلافاصله مصرف نگردد (به مدت 10 تا 15 روز و هم اینكه سیمان نباید مدت زیادی در انبار بماند.
? سیمان مورد استفاده در پروژه فوق از نوع سیمان تیپ ? و تیپV می باشد (این نوع سیمانها خاصیت ضد سولفات دارند) و از دروود توسط كامیون مخصوص حمل سیمان آورده می شد و سیمان را در سیلوهای مخصوص نگهداری سیمان انبار می كردند بطوریكه سیمان از یك طرف داخل سیلو ها می شد و از طرف دیگر مورد استفاده قرار می گرفت.
2-    مصالح سنگی:
شن و ماسه كه استخوان بندی اصلی بتن را تشكیل می دهند و بین 60 تا 85 درصد از حجم بتن را تشكیل می دهند. بطور كلی خصوصیات بر جسته مصالح سنگی عبارتند از:
نوع جنس آنها، بطوریكه در برابر آثار جوی و آب مقاوم باشند، پوك نباشند، تاب فشاری آنها از 800 كمتر نباشد، سطح دانه ها باید از رس یا مواد ریز دانه دیگری كه چسبندگی دانه ها با خمیر سیمان تاثیر دارد، پوشیده نباشد. بتنی كه با مصالح سنگی تیز گوشه یا پولكی ساخته می شود بیش از بتنی كه با مصالح گرد گوشه ساخته می شود به آب نیاز دارد تا همان كارپذیری را داشته باشد. دانه بندی مصالح سنگی نیز بسیار مهم می باشد و بر دو نوع پیو سته و غیر پیوسته می باشد. در نوع پیوسته دانه های گرد گوشه مناسب ترند و برای نوع غیر پیوسته خرده سنگ شكسته مناسب تر است.
سنگدانه‌های مصرفی در بتن ، شامل مصالح درشت دانه، ریزدانه و یا مخلوطی از آنها باید دارای چنان كیفیتی باشند كه بتوان از آنها بتن مقاوم و پایا ساخت. بزرگترین اندازه سنگدانه‌ها نباید از هیچك از مقادیر زیر بیشتر باشد :
1-    از 1/5  كوچكترین بعد داخلی قالب بتن .
2-     1/3 ضخامت دال .
3-     ¾  حداقل فاصله آزاد میلگردها .
تبصره : به كاربردن سنگدانه‌های درشت‌تر از  32mm در ساخت بتن آرمه توصیه نمی‌شود.
? مصالح سنگی (شن و ماسه) مورد استفاده در پروژه از دروود و شازند آورده می شد. ماسه مورد استفاده دوبار شور و عاری از هر گونه رس و لای بود و شن (بادامی و نخودی) مورد استفاده نیز تقریبا تمیز و شسته شده بود. تمیز بودن مصالح سنگی سسب می شود كه به بتن برای اختلاط به آب كمتری نیاز داشته باشد. طرز دپو كردن مصالح سنگی نیز بدین صورت بود كه ابتدا مصالح سنگی توسط كامیون به محل مورد نظر ریخته می شد(مخروطی شكل) سپس مصالح سنگی توسط لودر بصورت یك مخروط بزرگ تبدیل می شد و یك شیب رمپی توسط لودر بوجود می آمد تا كامیون با بالا رفتن از شیب بتواند با خود را از بالا تخلیه كند كه عمدتا این نوع دپو كردن عمدتا مورد قبول نیست چون سبب جدا شدن دانه ها از یكدیگر می شود مگر آنكه تركیب مصالح چنان باشد كه دانه های ریز و درشت ان به سادگی از یكدیگر جدا نشوند.
آب:
آب در بتن دو عمل انجام می دهد ، یكی از تركیب شیمیایی با سیمان و انجام عمل هیدراسیون سیمان است، دیگر اینكه آب مخلوط را روان و شكل پذیر می كند. آبی كه در ساختن بتن مصرف می شود باید تمیز و عاری از مواد عالی، نمكها، املاح معدنی، رس، لای، چربی باشد.بطور كلی مهمترین آب برای بتن ، آب آشامیدنی است. به شرطی می توان با آبی كه كیفیت آن نا شناخته است بتن ساخت كه مقاومت 7 و 28 روزه بتنی كه با چنین آبی ساخته می شود دست كم 90% مقاومت فشاری 7 و 28 روزه بتنی مشابه باشد كه با آب آشامیدنی ساخته می شود.
آب مصرفی در ساخت بتن باید تمیز و صاف باشد. باید از مصرف آب حاوی مقدار  زیادی از هر نوع ماده قادر به صدمه زدن به بتن یا آرماتور از قبیل : روغن‌ها، اسیدها، قلیاها، املاح، مواد قندی و مواد آلی فرار كرد. به طور كلی آب آشامیدنی برای ساختن بتن مناسب است.
? آب مورد استفاده در پروزه جهت ساخت بتن از نوع آب آشامیدنی بود و در تانكری بزرگ نگهداری می شد.
انواع بتن:
1-    بتن با وزن مخصوص عادی: كه از دانه های سنگهای طبیعی با وزن مخصوص بین 24 تا 30kn/m3  ساخته می شود.
2-    بتن سبك: با وزن مخصوص كمتر از 18kn/m3 كه از دانه های دارای خلل و فرج زیاد مانند ورمیكولایت ساخته می شود این بتنها عایقهای بسیار خوبی در مقابل حرارت و صدا می باشند.
3-    بتن سنگین: با وزن مخصوص تا 48kn/m3  كه معمولا از سنگهای معدنی آهن و باریت ساخته می شود. این نوع بتنها عایقهای خوبی در برابر تشعشعات اتمی می باشند و معمولا در ساختمان رادیواكتیو اتمی استفاده می شوند.
4-    بتن با دانه های الیافی: مثل بتنی كه از سنگهای طبیعی مانند پنبه كوهی ساخته می شود از این نوع بتنها برای پوشش سقفها و نیز برای ساختن بلوكهای كم وزن عایق حرارت استفاده می شود.
5-    بتن گازی.
بتن را از نظر نوع سیمان و مواد اضافی موجود در آن می توان به سه دسته تقسیم كرد:
1-    بتن با سیمان پرتلند: شامل بتنهایی كه از سیمان پرتلند معمولی، سیمان پرتلند زود گیر، سیمان پرتلند مافوق زود گیر، سیمان پرتلند ضد سولفات، سیمان كم حرارت و سیمان پرتلند سفید ساخته شده باشد.
2-    بتن با سیمان پرتلند مخلوط شده: شامل بتنهایی است كه از سیمان پرتلند با تفاله كوره ها و سیمان پرتلند كم حرارت تفاله كوره ها ساخته شده است.
3-    بتن با سیمان پرتلند و مواد اضافی: مواد اضافی كه در این نوع بتنها بكار می رود معمولا به چهار دسته تقسیم می شوند:
الف) مواد سرعت بخش (Accelerators).
ب) مواد تعویق انداز(Retarders).
ج) مواد نگهدارنده هوا(Air-entreining Agents).
د) مواد كاهش دهنده آب(Water reducer).
اختلاط بتن:
اجزاء بتن باید مخلوط شوند كه این مواد به صورت همگن در مخلوط كن پخش شوند قبل از پر كردن مجدد باید مخلوط كن را به طور كامل تخلیه كرد. عمل اختلاط بتن باید حداقل تا 15 دقیقه پس از كلیه مواد تشكیل دهنده به داخل مخلوط كن ادامه یابد مگر این كه به وسیله آزمایشهای انجام شده براساس مشخصات بتن آماده ثابت شود زمانی كوتاهتر هم می‌تواند قابل قبول باشد. انتقال بتن از مخلوط كن تا محل نهایی بتن‌ریزی باید مطابق روشهایی باشد كه از جدا شدن یا از بین رفتن مصالح جلوگیری شود. این وسایل باید امكان رساندن به پای كار را طوری تأمین كنند كه مواد تشكیل دهنده جدا نشوند و حالت خمیری بتن نیز در بتن ریزیهای متوالی از بین نرود. بتن باید حتی‌الامكان نزدیك به محل نهایی بتن‌ریزی ساخته شود تا از جدائی دانه‌ها در اثر جابجائی مجدد جلوگیری شود.
روشهای ساخت و تولید بتن:
برای ساخت بتن باید نسبتهای مناسب از مواد تشكیل دهنده را كه در آنالیز محاسبه تركیب بتن بدست آمده ، با اندازه كافی مجلوط نمود. بتن تازه حاصله را (خمیری شكل) به محل قالبها هدایت نمود.
1-    بتن سازی با دست:
روش دستی ساده ترین و ابتدائی ترین روش تهیه بتن است كه جز در مواقع اضطراری و برای بتن های كم اهمیت یا لكه گیری و كارهای متفرقه جزئی مجاز نمی باشد. در این روش كار مخلوط كردن را باید روی سطح تمیزی انجام داد و برای اینكار می توان با چسبانیدن تخته هایی به یكدیگر یك سطح چوبی فراهم ساخت.و قبل از شروع كار باید این سطح چوبی را در وضعیت افقی محكم نمود و انرا كاملا خیس نمائیم تا آب بتن تازه بوسیله چوب مكیده نشود. ابتدا مقدار ماسه لازم روی كف ریخته شده و بعد روی آن مقدار معینی سیمان اضافه می گردد سپس بر روی مخلوط مقدار معینی شن افزوده می گردد و قبل از افزودن آب مصالح را خوب بصورت خشك بهم زده و با هم مخلوط می نمایند تا مخلوط رنگ یكنواختی به خود بگیرد. بعد در حالتی كه مخلوط مصالح را همچنان بهم می زنند آب لازم را كم كم به آن اضافه می كنند و بهم زدن مخلوط را ادامه می دهند.
2-    بتن سازی با بتن یر:
این دستگاه شامل یك محفظه متحرك و دیگ گردان یا مخلوط كن مصالح می باشد. اغلب بتن یرها خود دارای پیمانه آب بوده و محفظه متحرك آنها كه مصالح را بدون دیگ گردان هدایت می كند بوسیله سیستم كابلی یا جكهای هیدرولیكی بحركت در می ایند. این دستگاه را می توان در محلی نزدیك محل اصلی بتن ریزی مستقر نمود و برای تغذیه آن محل دپوی مصالح و مخزن آب را در مجاورت آن در نظر گرفت.
3- تراك میكسر:
دستگاه بتن سازی است كه بر روی كامیون قرار دارد و به این ترتیب دارای تحرك كامل می باشد. از تراك میكسر بیشتر به منظور حمل بتن استفاده می شود تا ساخت بتن، ولی می توان مصالح مخلوط شده را داخل آن ریخت تا در طول راه بتن ساخته شود.
3-    دستگاه بتن سار مركزی(Central Batching Plant) :
نوع دیگر و پیشرفته تر تهیه بتن بویژه در پروژه های بزرگ و با اهمیت، استفاده از دستگاه بتن مركزی می باشد. مصالح سنگی در اندازه های مختلف در محفظه های پشت این دستگاه انبار می شوند و سپس با كنترل از اطاق فرمان، به قسمت تور هدایت می شوند سپس مصالح وزن شده داخل دیگ گردان شده و در این مرحله سیمان نیز از محفظه مربوط به داخل دیگ رانده شده و با افزودن آب دیگ شروع به جرخش و مخلوط كردن مصالح می نماید. نمونه های مدرن و امروزی این دستگاه دارای تجهیزات كامپیوتری و اتوماتیك بوده و می توانند در طول روز به مقدار زیادی بتن یكدست و با مقاومت بالا تولید نمایند.
? در پروژه ای كه بنده در آن حضور داشتم نحوه ساخت بتن بدین ترتیب بود كه ابتدا توسط لودر مصالح سنگی (ماسه و شن بادامی و نخودی) داخل محفظه مخصوص انبار كردن دستگاه بچینگ ریخته می شد.( محفظه دارای سه قسمت جداگانه می باشد كه در قسمت اول شن بادامی ودر قسمت دوم شن نخودی و در قسمت سوم ماسه انبار می شود) سپس توسط اپراتور دستگاه و طبق طرح اختلاط ارائه شده جام دستگاه به نسبت معینی از مصالح پر می شد و جام بالا آمده و مصاله داخل دیگ گردان ریخته شده و از یك سمت سیمان به آن اضافه شده و از طرف دیگر آب نیز اضافه می شود و به مدت 3 الی 4 دقیقه مصالح مخلوط شده و در آخر بتن ساخته شده داخل میكسر 6 متری(6 متر مكعب را پوشش می دهد) هدایت می شد و تراك میكسر بتن را جهت بتن ریزی آن را به محل مورد نظر حمل می كرد.
دستگاه بچینگ پلانت مورد استفاده از نوع یك متری بوده و برای پر كردن یك میكسر می بایستی 6 بار جام آن پر شود. دستگاه بچینگ فوق دارای دو سیلوی انبار سیمان است كه هر كدام گنجایش 250t ذخیره سیمان را دارا می باشد. دستگاه فوق همچنین مجهز به سیستم كامپیوتری می باشد قیمت این دستگاه حدود 85 میلیون تومان می باشد و قادر است در روز تا 300 متر مكعب بتن تولید كند كه مجموع سیمان مورد استفاده آن در روز حدود 75000kg می باشد.
 بتن ریزی در كارگاه بدین صورت بود كه پس از آنكه بتن توسط دستگاه بچینگ ساخته و به داخل میكسر ریخته می شد در مكانهایی كه امكان دسترسی میكسر به كناره های فنداسیون بود بتن ریزی با خود میكسر انجام می شد و در بعضی مواقع كه ارتفاع زیاد بود از یك رمپ استفاده می كردند و برای قسمتهایی كه امكان تردد میكسر وجود نداشت (قسمتهای وسط فنداسیون) از پمپ جهت حمل بتن استفاده می شد بدین صورت كه ابتدا بتن توسط میكسر به داخل محفظه پمپ ریخته می شد و پمپ بتن را با قدرت زیاد به محل مورد نظر توسط لوله های فولادی كه به آن متصل بود پمپ می كرد.
طرح اختلاط بتنی كه با میكسر ریخته می شد بصورت زیر بود:
شن: 1000-1100 kg
ماسه:700-800 kg
سیمان: 300 kg
آب : 100 litre 
عیار بتن 300 و اسلامپ آن در پی 8-6 بود.
طرح اختلاط بتنی كه با میكسر ریخته می شد بصورت زیر بود:
شن: 700-800 kg
ماسه:1100-1200 kg
سیمان: 300 kg
آب : 110 litre 
عیار بتن 300 و اسلامپ آن در پی 12-10 بود.
? مقاومتی كه برای بتن ملاك طراحی و اجرا بود مقاومت 210 استوانه ای و یا مقاومت 265 مكعبی بود كه در كارگاه نمونه مكعبی گرفته شد و نمونه ها در روزهای یازدهم و چهل و دوم در آزمایشگاه شكسته شد كه مقاومت مورد نظر بدست آمد.
توضیح در مورد پمپ و بتنی كه با پمپ حمل می شود:
اصولا این نوع بتن ریزی در جاهایی كه احتیاج به حمل بتن توام در فاصله افقی و قائم انجام می شود و همچنین در محلهایی كه دسترسی به حمل بتن ریزی نباشد. بتن پمپی بتنی است كه از درون یك لوله انعطاف پذیر یا انعطاف نا پذیر مستقیما تا محل بتن ریزی و تحت فشار فرستاده می شود و بعنوان وسیله حمل بتن نیز تلقی می گردد. یكی از نكات این روش تداوم بتن ریزی است. پمپها بسته به نوع آنها با قطر لوله ها و یا با توجه به كیفیت بتن قادرند 8 تا 70 متر مكعب در ساعت بتن را حمل كرده و بریزند. پمپهایی كه در ایران موجودند با قطر داخلی 4 اینچ حدود 10 تا 35 متر مكعب را بتن ریزی نمایند.
معمولا پمپ در یك طول افقی حدود  60-300m بتن را پمپاژ می كنند و در ارتفاع نیز قادرند 25-90m را پمپاژ كنند. پمپها حاوی دستگاه كمپرسور لوله- شیرهای هوا و… هستند. لوله ها یا انعطاف پذیرند یا انعطاف نا پذیرند. نوع انعطاف نا پذیر معمولا فولادی و گاهی اوقات آلومینیومی می باشد. قطر لوله ها بین 7.5-20cm  است كه در ایران معمولا 10cm است. لوله های انعطاف پذیر از لاستیكها از مجموعه ای از لاستیك و فنر ساخته می شوند. این لوله ها اصطكاك بیشتری در مقابل حركت بتن ایجاد می كنند ولی در عوض نقل و انتقال آنها ساده تر است. توصیه می شود در نزدیكی پمپ لوله های انعطاف نا پذیر استفاده شود. و در قسمت بالا كه باید لوله آزادی عمل داشته باشد از لوله های انعطاف پذیر استفاده می شود. اتصالات لوله باید محكم و بدون درز باشند زیرا شیره بتن خارج می شود. بتن پمپاژ باید پر عیار باشد در شروع یك ملات پر عیار پمپاژ می كنند تا لوله ها برای بتن ریزی آماده شوند از این ملات برای بتن كهنه و نو استفاده می توان كرد. معمولا قدرت پمپها یك متر ارتفاع معادل 8-12m طول افقی است.
طرح اختلاط بتن پمپاژی این گونه است كه برای اقتصادی كردن بتن های پمپی و بهبود كار پذیری و كم كردن اصطكاك داخلی بهتر است از مصالح سنگی گرد گوشه(درشت دانه) و نیز ماسه های گرد گوشه استفاده كرد. در طرح اختلاط به روش ACI توصیه شده است كه 10% از حجم توده ای شن كم كرده و به همان نسبت به ماسه گرد گوشه اضافه كرد تا مخلوط ریز دانه تر گردد. در بتن های پمپاژی باید عیار سیمان بیشتر از عیار بتن معمولی باشد. توصیه  ACI این است كه اسلامپ بین 5-15cm  متغیر باشد. بتنهای خیلی سفت فشار زیادی به پمپ می آورند و بتن های خیلی شل خطر جدایی دانه ها كه ممكن است باعث انسداد لوله ها شود بوجود بیاورد. اگر پمپ در حین بتن ریزی از كار بیفتد حركت مجدد بتن درون لوله امكان ندارد و باید لوله هایی كه گیر دارند را باز كرده و تمیز كنیم در انتهای بتن ریزی معمولا برای تمیز كردن لوله درون لوله ها را آب می گیرند و لوله ها را با آب می شورند.
? در پروژه ای كه بنده در آن حضور داشتم لوله های مورد استفاده از نوع فولادی با قطر 10cm بود كه در انتها  یك لوله انعطاف پذیر لاستیكی به طول 3 متر بود و در هنگام بتن ریزی با پمپ ابتدا درون لوله ها را با دوغاب سیمان خیس كرده و بلا فاصله مورد استفاده قرار می دادند و هنگامی كه بتن داخل لوله ها گیر می كرد لوله گیر كرده را باز می كردند و بتن آنرا خالی كرده و درون لوله را كاملا با آب می شستند و  دوغاب سیمان داخل لوله می ریختند. نكته مورد توجه در مورد بتن ریزی با پمپ این بود كه در محل اتصال لوله ها مقداری از شیره بتن به بیرون ریخته می شد.
ویبره نمودن بتن:
یكی از كارهایی كه پس از بتن‌ریزی بر روی بتن انجام می‌گیرد ویبره نمودن بتن است.
یعنی بتن باید در طول عملیات بتن‌ریزی با استفاده از وسایل مناسب ویبراتور به طور كامل متراكم شود یعنی هوای موجود در بتن تخلیه شود به طوریكه بتن بتواند كاملاً میلگردهای داخل قالب را دربرگیرد و قسمت‌های داخلی بخصوص گوشه‌های قالب را به خوبی پر كند. دو نكته كه همیشه از طرف مهندس ناظر به شخص ویبره كننده گوشزد می‌شد این بود كه وقتی بتن درون پی‌های شمعی ریخته می‌شود سریعاً عمل ویبره انجام شود و شلنگ ویبراتور همه جای داخل چاهك چرخانیده شود. دیگر این كه قسمت زیر صفحه ستون و گوشه‌های آن و نزدیك بلت‌ها بیشتر مورد توجه قرار بگیرد.
معمولی ترین ویبراتورها ویبراتورهای داخلی (POKER) هستند كه از یك نوك لرزان كه در انتهای لوله انعطاف پذیر قرار دارد تشكیل شده اند. ویبراتورهای داخلی در مختلف یافت می شوند( به قطر های معمول 1 تا 3 اینچ) هنگامی كه از ویبراتورهای داخلی استفاده می شود سر لرزاننده را باید در فواصل 0.5 متری در داخل بتن فرو كرده و آنرا فقط به مدت 5 تا 15 ثانیه نگاه داشت. ویبراتور را باید حتی المقدور بصورت قائم داخل بتن هدایت كرد و اجازه داد تا ویبراتور با وزن خود به پایین فرو رود و نباید از آن بعنوان وسیله ای جهت انتقال بتن در داخل قالب و پخش كردن آن استفاده نمود. چنانچه حبابهای هوا در سطح بتن ظاهر شد و درشت دانه ها در سطح قابل رویت نبود و خطی از شیره بتن در طول قالب ظاهر شد می توان گفت بتن به اندازه كافی ویبره شده است.
نوع دیگر ویبراتورها ویبراتور خارجی می باشد كه قالب را به ارتعاش در می آورد. از این ویبراتورها به ندرت استفاده می شود زیرا ارتعاش و تنشهای حاصله از این ویبراتورها بر روی قالبها در استفاده از انها محدودیت ایجاد می كند و فقط در مواردیكه امكان استفاده از ویبراتورهای داخلی موجود نباشد مثل دیوارهای با آرماتور بندی سنگین و یا تیر تیغه ها (DEEP BEAMS) از این نوع لرزاننده استفاده می شود.
ویبره زیادی  بتن به جدایی دانه ها و تشكیل لایه ای ضعیف در روی بتن منجر خواهد شد و بعبارت دیگر این حالت شبیه حالتی است كه ممكن است در مخلوطی كه دارای یك لایه ماسه است اتفاق بیافتد، كه در چنین مخلوطی تمایل به جدا شدن دانه ها و تشكیل یك لایه ضعیفتر در رو بعلت پدیده آب انداختن (BLEEDING) وجود دارد. با ویبراسیون می توان بتن های دارای كار پذیری بین 2.5-5cm  را متراكم نمود و از طرفی اگر كار پذیری مخلوطی بین 12-15cm  باشد نباید آنرا ویبره نمود.
? در پروژه فوق از ویبراتورهای داخلی كوچك استفاده می شد و متاسفانه عمل ویبره كردن با دقت زیادی انجام نمی شد چون قسمت پوكر را گاهی اوقات بصورت مورب و حتی افقی درون بتن فرو می بردند و همچنین مدت ویبره كردن زیاد بود كه باعث جدایی دانه ها و آب انداختن بیش از حد در سطح بتن می شد و هنگام بیرون كشیدن شلنگ ویبره آنرا با سرعت زیادی در می آوردند.
صفحه ستون:
صفحه ستون یك صفحه فلزی است كه دارای بلت‌ هایی برای (ریگلاژ كردن ) می‌باشد از صفحه ستون در سازه‌های اسكلت فلزی برای اتصال دادن ستون به فونداسیون استفاده می‌شود قبل از بتن‌ریزی صفحه ستون كار گذاشته می‌شود و باید تراز شود تا بعد از بتن‌ریزی حدالامكان تراز بماند. بلتهای صفحه ستون دارای رزوه‌هایی هستند كه بتوان سر آنها مهره قرار داد تا برای تراز نمودن صفحه بتوان صفحه را بالا و پایین نمود. هرچه رزوه سر بلت‌ها بیشتر باشد، صفحه را می‌توان بیشتر بالا، پایین نمود تراز نمودن صفحه ستون  توسط دوربین انجام می‌شود.
یك نوع صفحه ستون دیگر نیز وجود دارد كه در كارخانه به ستون جوش می‌شود و سپس پلیتهایی  بر روی فونداسیون وجود دارند به نام پد كه صفحه بر روی آنها قرار می‌گیرد و كنار آن قالب‌بندی می‌شود و بتن روان غیرقابل انقباض در زیر صفحه پاشیده می‌شود.
? در كارگاهی كه بنده در ان جضور داشتم دو نوع صفحه ستون استفاده می شد، صفحه ستون ده بولتی به ابعاد 62×62 سانتی متر ضخامت 25 میلی متر و وزن تقریبی حدود 85 كیلوگرم و صفحه ستون چهار بولتی به ابعاد 50×50 سانتی متر و ضخامت 15 میلی متر. 
 بنده در روز 18/6/85 به همراه سرپرست كارگاه مشغول تراز كردن صفحه ستون ها بودیم تراز كردن بدین صورت بود كه ابتدا كارگران پیچهای بولتها را باز كرده سپس به استفاده از اهرم صفحه ها را بالا می آوردند (حدود 15 سانتی متر) و زیر صفحه را با ملات ماسه سیمان كاملا پر می كردند در این هنگام دوربین را در نقطه ای خارج ار بلوك مورد نظر قرار دادیم و آنرا تراز كردیم سپس با قرار دادن میر روی چند صفحه ستون بلوك مجاور و قرائت توسط دوربین یك عدد بدست می آمد (مثلا 160.8 ) حال میر را روی تك تك صفحه ستونهای بلوك مورد نظر قرار می دادیم و می بایست قرائت آن صفحه با قراعتی كه از بلوك مجاور بدست آورده بودیم برابر می شد اگر صفحه بالاتر بود آنرا با چند ضربه به پایین می آوردیم ولی اگر پایین تر بود با پر كردن ملات زیر صفحه آنرا بالا می آوردیم. اگر بلوكی در مجاورت بلوك مورد نظر نبود با استفاده از قراعتی كه مهندس محاسب در نقشه ذكر كرده بود قراعتها را انجام می دادیم. سپس روز بعد مهرهای بولتها را سفت می كردند.
همچنین بنده در روز 2/6/85 به همراه دو سرپرست كارگاه مشغول آكس زدن صفحه ستونها بودیم. ابتدا آكس ستونهای كناری را توسط دوربین تئودولیت مشخص می شد سپس برای آكس ستونهای داخلی با استفاده از پلان فنداسیون و مشخص بودن آكس صفحه ها در نقشه یك نفر سر متر را روی آكس صفحه كناری قرار می داد و نفر دوم آكس صفحه های داخلی كه در مجاورت صفحه های خارجی بود مشخص می كرد(البته برای صفحه هایی كه در یك لاین بود) برای صفحه هایی كه هم ردیف با صفحه های اصلی نبود توسط ریسمان كشی این عمل انجام می شد بدین ترتیب كه بین دو ستون كناری واقع در ابتدا و انتهای بلوك ریسمان می كشیدیم و  روی آكس آنها تنظیم می كردیم سپس با استفاده از اطلاعات نقشه و با استفاده از متر آكس صفحه ها را مشخص می كردیم…

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

About admin

Check Also

کارآموزی تعمیرگاه موتورهای ژاپنی

 کارآموزی تعمیرگاه موتورهای ژاپنی دارای 60 صفحه می باشد و دارای تنظیمات و فهرست کامل …